جنگل...

بغضی جا مانده از دیروز؛ صدایم را پر از خش کرده.جراتم پایمال شده است و فکرم لگد کوب...من آینه ی نسل دیروزم. پر از وحشت شب های بمباران.به ظاهر مرد، به ظاهر نترس؛ ولی کوله باری از نباید ها بر دوش دارم. دغدغه ام یک صدا بود که از آن سوی آب ها بی تصویر می آمد؛ و آن نیز زیر پوتین یک بی درجه له می شد و من با هزاران وصله و بدون اوج متن شعرش دل به پایان نوار می دادم. گاهی مرا پر ز شور انتخاب می کردند و گاهی منع از یک انتخاب.آموزگارانم از نسل پدرسالاران و چوب فلک؛ گویی تزیین دستانشان ؛ حق سوال نب...

ادامه مطلب